วงจรชีวิตเดิมๆ

บ้าน-มหาลัย
มหาลัย-บ้าน
บ้าน-มหาลัย
มหาลัย-บ้าน

เริ่มเบื่อกับมันอีกซะแล้วซิ จะทำยังไงกับชีวิตจำเจนี่ดีนะ ก็คนเรามันไม่รู้จักพออ่ะ แทนที่จะมีความสุขกับสิ่งที่ต้องเป็นอยู่ กลับต้องการมีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่ไม่ได้ ซึ่งมันทำให้ไม่มีความสุข
แล้วซักวันเราจะได้ค้นพบมันมั้ยน้า ความสุขนั้นน่ะ เมื่อไหร่วันนั้นจะมาถึงซักที วันที่ได้เป็นไปอย่างที่ใจนึก วันที่ได้ทำอะไรตามใจคิด วันที่ได้ไปที่ไหนก็ตามที่อยากไป  วันที่ไม่ต้องคอยกังวลกับคนรอบข้าง วันที่ได้ปล่อยความคิด ชีวิตให้เป็นอิสระ ต้องรอวันนั้นอีกนานแค่ไหนนะ แต่จำไว้นะ ฟากฟ้า ดวงดาว ดวงจันทร์ ตะวัน ก้อนเมฆ ว่าชั้นรออยู่ จำไว้และอย่าลืม   

กลัวจัง กลัวว่าจะหลุดไม่พ้นจากวงจรนี้ ถ้าถึงเวลานั้น คงต้องนอนตายอยู่บ้านแล้วล่ะ